പൂത്തു തളിര്ത്തു നിന്ന ഒരു കാലത്തിന്റെ ഇങ്ങേ അറ്റത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് ;പോയ കാല വിങ്ങലുകളെ ,നിലാവുകളെ ,ആത്മാവില് തെളിഞ്ഞ ഭാഷ കൊണ്ടു ഞാന് ഇതില് പകര്ത്തുന്നു,,,,,,,,,,,,
കരക്കാട്ടിന്റെ കുളിര്മ്മഏന്തി നില്ക്കുന്ന തിളങ്ങുന്ന പ്രഭാതത്തില് ;മന്ത മാരുതന്റെ ചാരുതയില്,,,,
മേനി പൂത്തു നില്ക്കുമ്പോള് ;എന്റെ ജനലഴികളിലൂടെ ഞാന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി,,,,,,,,,,
തിളങ്ങുന്ന പ്രകൃതിയില് കണ്ണും നട്ടിരിക്കുമ്പോള് അറിയാതെ എന്റെ മുന്നില് നിഴലായ് പതിഞ്ഞതാവാം
നിന്റെ സുന്ദര വദനം ,,,,
വരണ്ട മണ്ണിനു മീതെ മഴ പെയ്യുന്നത് പോലെയായിരുന്നു ആ സ്നേഹം,,,,,,,,,,,
തളിരിലകളും പൂക്കളും നിലാവുമായിരുന്നു,,,,,,,ആ സ്നേഹം,,,,,,,,,
ഇപ്പോഴെനിക്ക് ദുക്ഖങ്ങള് ഇല്ല .......... ഞാന് എത്ര ഭാഗ്യവതി,,,,,,
അങ്ങനെ ഒരാളുടെ കാലൊച്ച കേട്ടില്ലായിരുന്നെന്കില് ...............
ആ രണ്ടു കൈകള് സ്നേഹവുമായ് എന്റെ നേര്ക്ക് നീണ്ടില്ലായിരുന്നെന്കില്,,,,,,,,
No comments:
Post a Comment